محمد عباس مِرزا ہوراں دے کُجھ بیت۔۔۔۔٭رویل شاعری٭

محمد عباس مِرزا ہوراں دے کُجھ بیت۔۔۔۔٭رویل شاعری٭

محمد عباس مِرزا

٭رَبّ دے ہون یاں نہ ہوون کھپدا رہو

میں تے چلیاں بگلے توتے ویکھن نوں

٭کُن نے جگ پسارا کنج بنایا، میں

اوہ تخلیق دا لمحہ تکنا چاہنا واں

٭ایتھے جینا اوکھائے، جِتھے ہُن لوکی

رَبّ دے نیڑے ہوندے نیں شیطان لئی

٭پہلاں شہر دی حالت تے پِنڈ پِٹدا اے‘ مُڑ

آپ وی بھانڈے ٹینڈے لے کے آ جاندا اے

٭تگڑا ہو جا، تیرے اَپنے پُتراں نے

دادے نوں اُف کہندا، تینوں ویکھ لیائے

٭اِک نُکرے میں بیٹھا واں پر دوجی وچ

اَک پچھتاوا گنتی گِن رہیا اے

٭مرسڈیز وی کول کھڑی سی پر اوہنے

تانگے بہ کے تانگہ سوہنا کر چھڈیا

٭گھر دیاں لئی میں آٹا چُک لیاندا تے

اَج توں مینوں بابا رُستم کہندے نیں

٭رَبّ دے نیڑے بیٹھا ہوواں عباس

کدی کدار میں خُد نوں لبھ وی لینا واں

٭مہینے دے اخیرلے کِچن ’چ بن دا چَن

تُسیں دسو، پُورا کِسراں ہو سکدا ے

٭جدوں دا ایہنے اِک بلونگا جمیا اے

ایہ بُت روٹی منگدا ے اِک پُجاری توں

٭نھیرے نے کیوں سُورج منگنایں ایتھے تے

سُورج نھیرے خاطر کِرناں منگدا اے

٭ایتھے پوری گلی وچ گھراں دی وَسوں اے

باقی رہ گئے لوکی تے اوہ پنچھی نیں

٭گھر والے جے بہت زیادچِیکن تے

میں وی اپنی چُپ نوں ہور ودھا دیناں

٭اپنے اندروں حُور نوں جے میں کڈھیا تے

مُلاں کولوں اوہنوں کنج بچاواں گا

٭ عِلم دا پرچم ہَتھاں،دَنداں نال چُک لے

ایہ ڈِگّا تے جنگ نے نسلاں کھانیاں نیں

٭اَڈّی اُتے چھالے،صحرا نہیں دیندا

ایہ تے اَپنی جُتّی کرم کماندی اے

٭جو نظارے ویکھن لئی پِنڈ چلیاایں

تینوں ویکھن شہر ’چ آؤنا چاہندے نیں

٭مِٹی دے پیالے وچ زہراں اُتریاں

جگنو سدّ لئے جھوٹھ دی کھیڈ مُکاون نوں

٭دھرتی اُتے قبضے ودھدے جاندے نیں

اِٹّاں،بجری، سیمنٹ،ہِجرت پھُلاں دے

٭ایس دُنیا دے بھیت میں سارے جان گِیاں

اوہ ایہ نیں کہ میرے پَلّے میں وی نہیں

٭سودا ویچن والیاں، ہٹی کھولی تے

پاگل شیواں،مہنگ دے چھابے بہ گئیاں

٭جہڑا وی کوئی سچ د ارَستا روک رہیاے

اوہنوں جھُوٹھ نے اپنے سچ سِکھانے نے

٭میں تے اَج توں چنگی گل ای سُننی جے

ایہ کہہ کے میں لوکی گونگے کر چھڈے

٭٭٭٭٭